Her hayvan bıyığının bir hikâyesi vardır. Antarktika foklarının göç davranışları ve yiyecek bulma stratejileri üzerine yapılan bir çalışmanın ardında bu düşünce yatıyor.
Ana maddesi keratin olan hayvan bıyıkları kökten uzar. Keratin, sabit bir madde olduğundan bıyık uzadıkça emdiği atomlar içeride hapsolur. Böylece bıyık, hayvanların yiyecek bulma alışkanlıklarıyla ilgili bir bilgi arşivi olabilmektedir.
Fransa'daki Chizé Biyolojik Araştırmalar Merkezi'nden Yves Cherel ve meslektaşları, Hint Okyanusu'ndaki Crozet Adası'nda yaşayan 10 erkek Antarktika fokunun bıyıklarını inceledi. Bu bıyıkların karbon ve nitrojen izotoplarının oranlarını analiz ettiler. Karbon izotopundaki değişimler, tropik bölgelerden Antarktika sularına hayvanın gittiği yerleri gösterirken, nitrojen izotoplarındaki değişimler yeme alışkanlığındaki değişikliği gösteriyor. Biology Letters'da yazıldığı gibi, bıyıklardaki izotop değerleri yıldan yıla gerçekleşen farklılıkları gösteriyor. Foklar, göç sırasında Antarktika'da karidesle beslenirken tropiğe kadar uzanan bölgelerde ise balıkla beslenmişler. Ama foklar arasında önemli bir farklılık gözlendi. Bazıları sadece Antarktika'ya yakın sularda kalmış ve daha sıcak bölgelere gitmemişlerdi.
